hallo Freddy,
Jouw verhaal en het gevoel van 'een donderslag bij heldere hemel' komt mij maar al te bekend voor, ook ik maakte dit mee. Mijn gevecht begint een kleine 2 jaar geleden en duurt tot op vandaag in zekere zin voort (ik stel me soms de vraag of je ooit kunt zeggen dat dit gevecht voorbij is?) Het begin van mijn ziektegeschiedenis kun je terug vinden onder mijn vroegere berichten (kun je via mijn profiel nalezen). Ik schrijf je vooral om je vragen mbt. de lever te beantwoorden. Na mijn darmoperatie(aug. 2008) kreeg ik 3 kuren chemo en vervolgens werd in december 2008 m'n leveroperatie gepland. Bij mij ging dit als volgt : ik had volgens de pet-scan 4 uitz. op de rechterlob van m'n lever, ze hebben 60% (de voll. rechterlob) van m'n lever weggenomen - max. kan men 70% weghalen, de lever is het enige orgaan dat terug kan aangroeien!! De operatie was iets zwaarder dan in had ingeschat, bij mij hebben ze het niet met kijkoperatie kunnen doen, ze hebben moeten snijden, toch een jaap van zo'n 25cm. Na de operatie had ik weinig pijn, je krijgt een pijnpompje , dus da valt wel mee. Maar ik sliep heel veel, naar het schijnt is dit normaal als je recupereert van iets ivm je lever. Ik ben welgeteld 14dagen in het UZ gent gebleven en daarna heb ik het nog zo'n 6 weken heel rustig aan moeten doen, temeer daar ik ondertussen ook nog 3 maand chemo heb gekregen. In april 2009 zat mijn laatste chemo erop en sedertdien ben ik 'herstellende'. Sinds oktober werk ik terug ,eerder minimaal slechts 12u - ik had een full-time job!! - en ik moet eerlijk zijn dat ik nog steeds heel vlug vermoeid/uitgeput ben. Het is natuurlijk moeilijk te achterhalen wat de ware reden van m'n vermoeidheid is, ik heb én chemo én bestralingen én 2 zware operaties ondergaan, vermoeidheid kan ook veroorzaakt worden door leverproblemen en daarbij komt dat ik nog twee pubers in huis heb die zorgen dat er leven in de brouwerij is

.
Ik probeer alles een plaatsje te geven en de draad van m'n leven weer op te pakken (de ene dag lukt dit al beter dan de andere!) en ik probeer m'n lichaam te aanvaarden met de beperkingen die er zijn. Ik heb deze veldslagen alvast overwonnen en daar trek ik mij aan op! Blijf positief en ga ervoor !!
veel moed,
pascale